Kierowniku, Twoje słowa ważą!

Bez względu na to, w której części Polski spotykam się z menedżerami, ich reakcja na moje słowa jest taka sama. Jeśli mówię: kierowniku pamiętaj, że twoje słowa mają moc i odpowiednią wagę, to najczęściej słyszę… ciszę.

Opowiadam im wtedy o licznych przykładach pracowników, z którymi mam przyjemność pracować. Pracowników, którzy komunikują, że bardzo przeżywają to, jak zachowuje się ich przełożony. Im więcej negatywnych emocji u menedżera, tym gorzej funkcjonuje się pracownikom w danej organizacji.

Te złe emocje przynoszone są często do domu. Wtedy ich bliscy, mówią, że jeśli ta praca kosztuje ich tyle zdrowia, to niech ją „rzucą w cholerę”. Z tym rzucaniem pracy bywa różnie, chociaż i to się coraz częściej zdarza, natomiast finalnie kondycja takich pracowników jest przez 24/7 bardzo zła. W pracy czują się niepewnie, jest nerwowo, natomiast w domu nie spotykają się ze zrozumieniem.

Dlaczego warto chwalić?

Dlatego zachęcam menedżerów przede wszystkim do chwalenia i wspierania swoich ludzi. Jeśli już mają być krytyczni, to niech poczekają z tym jeden dzień, niech ochłoną, spojrzą na problem oczami pracownika i dopiero wtedy, na spokojnie zakomunikują to, co ich boli.

Warto też pamiętać, by dać pracownikowi przestrzeń do tego, by mógł się wypowiedzieć. Tylko poprzez rozmowę, a nie monolog kierownika, można coś uzyskać.

Często w kontekście chwalenia pada zdanie od kierowników: „mnie nikt nie chwali, więc dlaczego ja mam to robić?”. Słyszę jeszcze, że przecież każdy szef ma swojego szefa i przykład idzie z góry.

Wtedy przekonuję, że nie ma co się oglądać na swoich zwierzchników, a warto zastanowić się, czy pozytywistyczna postawa nie jest najlepszą z możliwych. Przecież nie chodzi o chwalenie za to, że ktoś przyszedł do pracy, ale za to, jak pracuje i jaką atmosferę wprowadza w dziale.

Warto chwalić także dlatego, że łatwiej wówczas wprowadzać konstruktywną krytykę danego zachowania u pracownika. Jeśli potrafimy mówić sobie dobre rzeczy, również i te złe łatwiej jest „sprzedać”. Chwalmy kilkukrotnie częściej, niż gańmy. Zawsze wtedy unikniemy zarzutu, że się czepiamy i uwzięliśmy się na tego kogoś.

Pytaj o opinię

Czasem pytam menedżerów, czy dobrze i pewnie się czują w swojej roli, i czy uważają się za dobrych kierowników? Znakomita większość ma problem z odpowiedzią na to pytanie. Pytam też, kto może im pomóc ustalić ten fakt? Najczęściej słyszę, że PRZEŁOŻONY jest tą osobą, która może wydać dobrą/złą opinię.

Proszę ich wtedy, by nie czekali na coś, co może nigdy nie nadejść i niech wprost zapytają swoich szefów o opinię. Ale uwaga, nie tylko przełożonych, ale też PRACOWNIKÓW.

Tutaj pojawia się znowu krępująca cisza. Jak to? Jak mam zapytać swoich pracowników o opinię? Tak właśnie masz zrobić. Szkopuł w tym, że jeśli nie masz z nimi relacji, nie doceniasz ich pracy i zaangażowania, to możesz mieć problem z tym, by uzyskać szczerą opinię o sobie wśród podległej kadry.

Warto pamiętać – słowa mają moc, więc nie bójmy się chwalić swoich ludzi. Pracownik, który dostaje podziękowanie za pracę i wkład w rozwój firmy, jest dużo lepszym rodzicem, mężem/żoną, partnerem/partnerką, synem/córką itd.

Powodzenia.